strona główna paralotnie.org główna
teoriaAerodynamika
Loty żaglowe
Klasy bezpieczeństwa w/g AFNOR
Uwaga Klapa! cz. I
Uwaga Klapa! cz. II
Loty żaglowe


Loty żaglowe
1.1.Mechanizm powstawania prądu zboczowego
1.2.Bryza dolinna (Wiatr zboczowy)
1.3.Co ma wpływ na strefę noszeń?
1.4.Inwersja 2.Niebezpieczne miejsca 3.Porady
3.1.Przepisy


1.1. Mechanizm powstawania prądu zboczowego.

Przemieszczająca się masa powietrza, trafiając na przeszkodę np. szczyt górski, jest zmuszona do ominięcia jej lub opłynięcia nad nią. W każdym z tych przypadków kierunek przepływu powietrza zostanie poważnie zmieniony. Powstaną miejsca, w których spotkać będziemy mogli turbulencje, noszenia oraz wzrost prędkości wiatru.

Wzgórze - typ A


Rys. 1


W przypadku, gdy wiatr trafi na wzniesienie o niewielkiej długości, zostanie ono opłynięte przez powietrze bokami tak jak kamień w górskim potoku, a tylko niewielka ilość powietrza wzniesie się ponad. Obserwuje się przy tym nieznaczny wzrost prędkości wiatru ponad wzniesieniem, a co za tym idzie słaby żagiel (Rys. 1).

Konwergencja występująca po zawietrznej stronie wzgórza


Rys. 2


Powietrze opływające przeszkodę, najpierw po nawietrznej stronie rozdziela się na dwa strumienie tworząc tzw. strefę rozbieżności wiatru (obszar A na Rys.2), a następnie opływa wzniesienie po bokach. Na zawietrznej te dwa strumienie zaczynają wirować w stronę przeciwną niż kierunek wiatru. Zderzając się ze sobą tworzą strefę, w której powietrze się spiętrza i unosi do góry (tzw. zjawisko konwergencji - obszar B na (Rys.2). Strefa konwergencji występuje w miejscu styku tych dwóch wirów. Szukając miejsc, w których występuje konwergencja za przeszkodami, należy być bardzo ostrożnym, ponieważ oprócz noszeń na małym obszarze występują tam rotory, strefy duszeń i turbulencje. Trzeba dobrze znać warunki panujące na danym terenie , aby wykonywać bezpieczne loty w strefie konwergencji na zawietrznej stronie wzniesienia. W istocie bardzo trudno jest rozróżnić miejsca po zawietrznej stronie, w których występują noszenia lub turbulencje. Jeżeli przeszkoda jest mała ("mała" oznacza górę o średnicy mniejszej niż 5 km, lub niższą niż 1000 m) lub wiatr jest silny, to po zawietrznej stronie występować będą tylko rotory. Jeżeli przeszkoda jest duża a wiatr nie jest silny, najprawdopodobniej po zawietrznej będzie występować strefa konwergencji - szczególnie w słoneczne dni, kiedy słońce oświetla powierzchnie po zawietrznej wzniesienia inicjując termikę, która dodatkowo wspomaga zderzające się masy powietrza i zwiększa prędkość noszeń.

Za wzniesieniami o wysokości 3000 m strefa noszeń może rozciągać się na przestrzeni nawet 50 km. Strefy noszeń można odnaleźć kierując się bardzo charakterystycznym zachmurzeniem zwanym kurtynowym (curtain cloud).

Wzgórze typ B


Rys. 3


Gdy mamy do czynienia z przeszkodami o większych rozmiarach opłynięcie ich przez powietrze jest nie możliwe (Rys. 3). Wiatr wiejący prostopadle do podstawy zbocza osiągając przeszkodę unosi się do góry i przepływa nad wzniesieniem. Stojąca na drodze wiatru przeszkoda zmniejsza pionowy przekrój przepływu o wysokość, jaką posiada. Zgodnie z prawem ciągłości ruchu gazów (prawo Bernoullego) w tym samym czasie musi przepłynąć taka sama ilość powietrza jak poprzednio, dlatego nastąpi wzrost prędkości przepływu kompensujący zmniejszenie przekroju pionowego. Na przykład, jeśli powietrze przemieszcza się w warstwie o wysokości 8000 m pokonuje wzniesienie o wysokości 600 m, to przekrój, przez który przepływa powietrze zmniejszył się o 600 m. Wyniki licznych badań wskazują, że wzrost prędkości wiatru utrzymuje się do poziomu 1/3 wysokości wzgórza, licząc od jego podstawy. Zwiększona w nadwierzchołkowej warstwie prędkość wiatru w poziomie, utrzymuje się średnio na długość równą, co najmniej podwójnej wysokości wzgórza. Jeśli wysokość wzgórza wynosiłaby 600 m, a średnia prędkość wiatru po stronie nawietrznej 8 m/s, to zasięg zwiększonej prędkości wiatru rozprzestrzeniłby się w kierunku pionowym na wysokość około 200 m nad wierzchołkiem wzgórza, a w kierunku poziomym na odległość 1200 m, licząc od strony zawietrznej i do średniego poziomu zbocza (Rys.4).

Rys.4
Realizacja weblemon.org   Copyright © 2001-2017    Paralotnie Nauka Latania góra